Eindelijk dan gingen we vertrekken en de dagen ervoor waren zoals altijd weer helemaal volgepland. Geheel volgens Nederlandse traditie lieten ook wij ons huisje schoon achter en waren we klaar voor vertrek. Na een korte nacht ging om 3 uur de wekker. Kindjes wakker maken en koffers inladen. (lang leve de stationwagon, alles past makkelijk) en onderweg naar opa Hans die de auto vanuit Düsseldorf weer terug zal rijden naar Almere.
Ruim op tijd om 6 uur waren we op het vliegveld en 6.30 uur ging de balie van Delta open en niet veel later hadden we boardingpassen en waren de koffers op de band. De controles gingen vrij snel en toen was het wachten op vertrek. Het boarden leek allemaal lang te gaan duren, maar wonderwel verloren we weinig tijd. Met slechts een paar minuten vertraging gingen we de lucht in en hadden we prima plekken net achter de economy comfort. Geen stoelen voor je die naar achteren kunnen en dat gaf rust.
De vlucht ging verder prima. Voldoende te eten en drinken en Minke hield zich redelijk rustig en Finn vermaakte zich vele uurtjes met de ipad. Toch duurt t altijd weer langer dan gedacht, maar prima op tijd waren weer op de grond in Atlanta. We gingen in volle vaart het vliegtuig uit en wilden zo snel mogelijk bij de paspoort controle zijn om de aansluitende vlucht naar Miami te kunnen halen. Maar bij de slurf stond de buggy niet klaar en moesten we minuten lang er op wachten. Met lede ogen zagen we honderd mensen ons passeren. Toen we de buggy hadden met ferme looppas richting douane. Ons slechte vermoeden werd de waarheid. Weinig hokjes bemand en een mega rij voor onze neus. Dan wordt 2 uur overstaptijd ineens wel heel krap. Vooral omdat je er al 30 min. kwijt bent aan het wachten tot je het vliegtuig uit mag, wachten op de buggy en een flink stuk lopen nog.
Pogingen om iets meer naar voren te mogen/komen hielpen niet en we bleven braaf wachten en hielden al rekening met de volgende vlucht 80 min. later. Eindelijk waren we erdoor heen en haastten ons toen naar de koffers. Snel die weer op de volgende lopende band mikken en weer in een lange rij voor de handbagage check. Weer geduldig gewacht en vervolgens weer en weer en weer nog eens gecontroleerd, maar ja hoor we mogen verder. Alles weer gepakt en snel naar het treintje van terminal F naar terminal B. Dat ging gelukkig supersnel en toen heel snel naar gate B5. Ja als laatste konden we boarden. Yesssss! We zaten nog niet of de piloot vertelde dat we 30 min vertraging hadden... Dat meen je niet?.... Nee!! gelukkig hij meende het helemaal niet. Er zou slecht weer komen in Miami en dat kwam er niet waardoor we toch gelijk weg konden.
De vlucht verliep snel en soepel.
Daar aangekomen probeerde ik eigenwijs de kiosk. Had immer alles al ingevuld en had de reservatiecode. 2 x geprobeerd, maar niets lukte. Dan toch maar weer in een lange rij gaan staan. Je zou er gek van worden!! Gelukkig ging het snel en waren we eindelijk aan de beurt. Snel alles afgehandeld en nog wat upgrades etc geweigerd en op naar de auto's.
Er was maar 1 (lelijke en te kleine) SUV beschikbaar, maar we mochten ook een minivan meenemen. 2 jaar geleden hadden we de Chrysler Town & Country van en die beviel goed en nu hebben we deze dus weer. Prima auto met een zee van bagage ruimte.
Toen nog de rit naar Sawgrass mills en het Double Tree hotel. Tomtom deed het heel snel en we reden in 40 min naar het hotel. Eindelijk waren we op onze kamer. De kindjes stortte ter aarde en ik ging nog even naar de Target om te pinnen en drinken te halen. Vertrokken om 0300 uur NL tijd en ik ging slapen om 0300 NL tijd (2100 USA tijd). Lang dagje, maar de vakantie kan nu echt beginnen!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten